Choroba Alzheimera: świadomość i zdrowie mózgu

00:00 – 00:02
[Logo Lilly pojawia się na ekranie.]
ON-SCREEN TEXT: Lilly

00:02 – 00:08
[Zbliżenia na Sue na przemian z ujęciami Sue i Jima siedzących na kanapie, gdy Sue mówi.]
SUE: Zarówno ja, jak i mój syn zauważyliśmy, że z mową Jima dzieje się coś niepokojącego.
ON-SCREEN TEXT: Sue, Jim’s Wife; Jim, Living with Alzheimer’s

00:08 – 00:17
[Następują po sobie dwa zdjęcia: pierwsze przedstawia Sue i Jima, na drugim widać Jima z psem na kolanach, siedzącego na kanapie.]
SUE: Jim zawsze był osobą, która zagadywała każdego. A tu nagle zaczął mieć trudności z wymawianiem słów.

00:17 – 00:22
[Powrót do zbliżeń Sue na przemian z Sue i Jimem siedzącymi obok siebie na kanapie w ich salonie.]
SUE: Pamiętam, jak powiedział kiedyś: „Ja już nawet nie potrafię mówić”. Bardzo go to frustrowało.

00:22 – 00:25
[Cięcie na fotografię Jima siedzącego bokiem na leżaku na plaży, z psem u boku, spoglądającego na ocean.]
SUE: I wtedy zrozumieliśmy, że musimy poszukać pomocy lekarskiej.

00:25 – 01:13
[Powrót do zbliżeń Jima i Sue, na przemian z ujęciami Sue i Jima siedzących obok siebie na kanapie w salonie.]
SUE: Nigdy nie przypuszczałem, że może to być choroba Alzheimera. Przeszliśmy serię badań i to nie wyglądało dobrze. Przepraszam, wzruszam się teraz, ale nie mogłam… Miałam wtedy strasznie trudny dzień w pracy, bo gdzieś głęboko w środku wiedziałam już, że to demencja w bardzo młodym wieku i nie wiedziałam, co mam robić. To było naprawdę trudne.
SUE: Przepraszam.
SUE: Przepełniał mnie strach, jakby nadchodziła zagłada. A mieliśmy tyle planów. Pomyślałam, że nic nie możemy zrobić, nie będziemy mogli podróżować. Pamiętam tylko, że płakałam bez przerwy.
SUE: Byliśmy na basenie, a Jim powiedział: „Myślę, że nie robimy wystarczająco dużo". Podczas kolejnej wizyty u lekarza

01:13 – 01:21
[Wyświetla się fotografia Sue i Jima z fioletową ciężarówką w tle.]
SUE: zapytaliśmy: „Co możemy zrobić?". Jim powoli odchodził i traciliśmy nadzieję.

01:21 – 01:24
[Powrót do zbliżeń Jima i Sue, na przemian z ujęciami Sue i Jima siedzących obok siebie na kanapie w salonie.]
SUE: Wtedy dowiedzieliśmy się o badaniu klinicznym.

01:24 – 01:29
[Na ekranie pojawia się selfie Sue i Jima. W tle ławka i krzak.]
SUE: Gdy Jim się zakwalifikował, poczułam ulgę i pomyślałam:

01:29 – 01:34
[Powrót do zbliżeń Jima i Sue, na przemian z ujęciami Sue i Jima siedzących obok siebie na kanapie w salonie.]
SUE: „O Boże, jest jeszcze nadzieja”. Może to mu pomoże.

01:34 – 01:36
[Ujęcie przedstawia Jima grillującego na zewnątrz, a następnie jedzącego kanapkę przy stole.]
SUE: Jim nigdy nie był tym przygnębiony ani załamany.

01:36 – 01:39
[Powrót do zbliżeń Jima i Sue, na przemian z ujęciami Sue i Jima siedzących obok siebie na kanapie w salonie.]
SUE: Po prostu żył.

01:39 – 01:45
[Cięcie: Jim na spacerze z psem.]
SUE: Lubi wyprowadzać psa, więc zabiera go na spacer.
INTERVIEWER: A co z obowiązkami domowymi?

01:45 – 01:47
[Powrót do zbliżeń Jima i Sue, na przemian z ujęciami Sue i Jima siedzących obok siebie na kanapie w salonie.]
JIM: Zostawiam to Tobie.

01:47 – 01:49
[Cięcie na scenę z Jimem i Sue przy zlewie, zmywających naczynia.]
JIM: Staram się trochę pomagać.

01:49 – 01:53
[Przejście do sceny z Jimem i Sue w kręgielni.]
SUE: Gramy w kręgle w trzech różnych ligach.

01:53 – 01:56
[Powrót do zbliżeń Jima i Sue, na przemian z ujęciami Sue i Jima siedzących obok siebie na kanapie w salonie.]
JIM: Gramy?
SUE: Tak, gramy.

01:56 – 02:03
[Cięcie do ujęcia Jima w kręgielni.]
SUE: Niedawno Jim znów rozegrał perfekcyjną grę. Wszystko rozstrzygnęło się przy ostatnim rzucie.

02:03 – 02:08
[Powrót do zbliżeń Jima i Sue, na przemian z ujęciami Sue i Jima siedzących obok siebie na kanapie w salonie.]
SUE: Krzyczałam z radości, wszyscy bili brawo, a on był zupełnie spokojny.

02:08 – 02:10
[Powrót do materiału filmowego z Jimem w kręgielni.]
SUE: Tak jakby to nie było nic wielkiego.

02:10 – 02:19
[Powrót do zbliżeń Jima i Sue, na przemian z ujęciami Sue i Jima siedzących obok siebie na kanapie w salonie.]
JIM: To nic wielkiego. Nic wielkiego.
SUE: Denerwowałeś się?
JIM: Raczej nie.
SUE: Nie wyglądało na to.

02:19 – 02:28
[Cięcie na karuzelę zdjęć: Sue i Jim na różnych tłach oraz Jim sam na jednym zdjęciu.]
SUE: Najważniejsze jest jak najszybsze postawienie diagnozy. Jestem po prostu wdzięczna, że on tu jest. Że możemy podróżować.

02:28 – 02:31
[Cięcie do ujęcia Jima na tle krystalicznie czystego oceanu, z zarysem nadmorskiego miasta w oddali.]
SUE: Na naszej liście marzeń były Hawaje.

02:31 – 02:34
[Cięcie na zdjęcie Sue i Jima siedzących przed tablicą informacyjną Waimea Canyon Lookout.]
SUE: Musimy żyć swoim życiem. Czuję potrzebę,
ON-SCREEN TEXT: Waimea Canyon Lookout; Division of State Parks; Elevation 3400 ft.

02:34 – 02:35
[Powrót do zbliżeń Jima i Sue, na przemian z ujęciami Sue i Jima siedzących obok siebie na kanapie w salonie.]
SUE: by spędzać z nim więcej czasu.

02:35 – 02:39
[Cięcie na ujęcie, na którym obejmują się na zewnątrz.]
SUE: Bo wciąż mamy go za mało.

02:39 – 02:43
[Logo Lilly pojawia się na ekranie.]
ON-SCREEN TEXT: Lilly

video-item, video-quote, quote-fs-48px, patientname-fs-20px, condition-fs-14px, ctastyle-primary, transcript-fs-16px

true

Gdy zakwalifikował się do udziału w badaniu, poczułam ulgę. Mój Boże, jest pewna nadzieja. Może to mu pomoże.

Przewodnik po chorobie Alzheimera

Transkrypcja wideo