00:00 – 00:03
[Logo Lilly pojawia się na ekranie. Na białym tle, na środku ekranu widnieje czerwone logo Lilly.]
00:03 – 00:20
[Następuje przejście do średniego planu bliskiego Liz na tle przeszklonej ściany i wielu roślin.]
NARRATOR: Pierwszą dietę rozpoczęłam w szóstej klasie.
00:20 – 00:23
[Seria zdjęć Liz z okresu wczesnej młodości: jedno z wodą w tle, kolejne w baletowej pozie, z drzewami w tle.]
NARRATOR: Wyjeżdżałam do Francji w ramach wymiany uczniowskiej, a mama powiedziała: „Jeśli schudniesz X kilogramów, będziesz mogła zarobić na kieszonkowe podczas pobytu".
00:23 – 00:49
[Cięcie na twarz Liz z profilu, a następnie montaż zdjęć Liz: dziewczynka w niebieskiej sukience na placu zabaw z dużą, czerwoną kokardą; w stroju piłkarskim, siedząca na piłce; z medalem na szyi, w geście triumfu; w kostiumie tygrysa.]
NARRATOR: Było to dla mnie niejasne i wstydliwe.
NARRATOR: Nie chodziło o to, że nie byłam aktywna. Grałam w piłkę nożną, całe dnie jeździłam na rowerze po okolicy. Robiłam dokładnie to samo, co moja siostra i moi rówieśnicy a mimo to tylko ja miałam „problem”.
00:49 – 00:52
[Cięcie na zbliżenie profilu twarzy Liz oraz zbliżenie z przodu, na tle przeszklonej ściany.]
NARRATOR: To było moje pierwsze zetknięcie z myślą: „Aha… społeczeństwo uważa, że coś ze mną jest nie tak”.
NARRATOR: Nazywam się Liz Paul, mam chorobę otyłościową.
00:52 – 01:06
[Scena przechodzi w biały tekst wyświetlany na czarnym tle.]
ON SCREEN TEXT: Liz’s Story
01:06 – 01:13
[Scena przechodzi w zbliżenie twarzy Liz (na wprost i z profilu), a następnie Liz otwiera drzwi i macha do kogoś przed sobą; Liz z profilu przy biurku pisząca na laptopie; na przemian zbliżenia jej twarzy z profilu i dłoni szybko piszących na klawiaturze.]
NARRATOR: Zostaliśmy wychowani w przekonaniu, że osoby z nadwagą są leniwe i za dużo jedzą. Wmówiono nam te stereotypy. To nieprawda.
NARRATOR: Jestem zajęta od momentu, kiedy wstaję, aż do chwili, kiedy moje dzieci idą spać.
01:13 – 01:23
[Cięcie na fotografię Liz z dwójką dzieci w harcerskich mundurkach, prezentujących ręcznie malowane modele samochodów Lego.]
NARRATOR: Jestem drużynową w drużynie harcerskiej córki.
01:23 – 01:36
[Cięcie – Liz w auli: stojąc za podium, przemawia do publiczności przez mikrofon, który następnie przekazuje; siada za stołem.]
NARRATOR: Jestem prezeską klubu Kiwanis w Mankato realizującego projekty społeczne w mieście.
01:36 – 01:44
[Cięcie na nawę kościoła: Liz gra na trąbce przy ołtarzu (zbliżenia dłoni naciskających wentyle), a następnie cięcie na zbliżenie profilu twarzy Liz oraz zbliżenie z przodu; jej oczy zachodzą łzami i w końcu wybucha szlochem.]
NARRATOR: Gram na trąbce w kościele. Kiedy żyjesz w większym ciele, chcesz się ukryć, ale gra sprawia ludziom radość i pozwala powiedzieć: „Potrafię coś zrobić. Jestem przydatna".
NARRATOR: Lekarze powiedzieli, że tylko ja mogę sobie pomóc i nie mieli dla mnie nic poza obwinianiem i zawstydzaniem.
01:44 – 01:57
[Cięcie na karuzelę zdjęć Liz: selfie na siłowni; fotografia Liz biegnącej obok innej kobiety; Liz i jej mąż w strojach ślubnych; Liz w sukience z odkrytymi ramionami; selfie w lustrze łazienkowym.]
NARRATOR: Uprawiałam CrossFit i brałam udział w biegach na 5 km. W dorosłym życiu przytyłam i schudłam setki kilogramów.
01:57 – 02:04
[Cięcie na zbliżenie profilu twarzy Liz oraz zbliżenie z przodu.]
NARRATOR: Największy sukces odniosłam po urodzeniu syna –
02:04 – 02:31
[Cięcie na dwa następujące po sobie zdjęcia: ona z synem na kamieniu w ogrodzie oraz ona, uśmiechnięta, trzymająca syna na huśtawce z opony; następnie cięcie na zbliżenie profilu twarzy Liz oraz zbliżenie z przodu.]
NARRATOR: schudłam 36–45 kg, czułam się świetnie.
NARRATOR: Potem to przestało działać. Otyłość znów dała mi się we znaki. Co schudłam, to waga ciągle wracała, rosła i rosła.
NARRATOR: Powiedziałam: „Najwyraźniej nie potrafię tego zrobić. Jestem nieudacznikiem. Zawsze będę żyła z wyższą masą ciała i z tego powodu wpadłam w depresję”.
02:31 – 02:42
[Cięcie. Liz podchodzi do recepcji, za którą, w niebieskim uniformie, siedzi kobieta; Liz dostaje niebieską torbę z białym logo Obesity Action Coalition; następnie pojawia się harmonogram wydarzeń konwencji.]
NARRATOR: Zostałam zaproszona na konferencję Obesity Action Coalition „Twoja waga ma znaczenie".
ON SCREEN TEXT: OAC
ON SCREEN TEXT: YWM 2023 The Power of our Light – Your Weight Matters Convention and Expo
ON SCREEN TEXT: Schedule of events
ON SCREEN TEXT: Thursday, September 21
ON SCREEN TEXT: Registration Open
ON SCREEN TEXT: Located in the lower level ground Foyer
ON SCREEN TEXT: Ignite the advocate within: Introduction to advocacy
ON SCREEN TEXT: journey A & B (Open to All)
ON SCREEN TEXT: OAC premium access member mixer
ON SCREEN TEXT: Expedition
ON SCREEN TEXT: Add on OAC premium access membership (1 year/$25)
ON SCREEN TEXT: Taking charge of your health with football legends
ON SCREEN TEXT: Ponce de Leon I-III
ON SCREEN TEXT: Friday, September 22
ON SCREEN TEXT: Organised morning walks
ON SCREEN TEXT: Meet in front of the registration lower lobby
ON SCREEN TEXT: Group exercise classes
ON SCREEN TEXT: Voyage, journey A & B lower level ground Foyer, Oasis pool
ON SCREEN TEXT: Registration open
ON SCREEN TEXT: Located in the lower ground Foyer
ON SCREEN TEXT: YWM Expo open
02:42 – 02:45
[Cięcie na mężczyznę z mikrofonem, przemawiającego do publiczności w sali konferencyjnej; w tle na dużym ekranie prezentacja o rzecznictwie federalnym.]
NARRATOR: Eksperci mówili:
ON SCREEN TEXT: Advocacy 101: Federal advocacy
ON SCREEN TEXT: federal advocacy priority (cont.)
ON SCREEN TEXT: Expanding coverage in the other health plans managed at the federal level including federal employees, VA and TRICARE
ON SCREEN TEXT: Parity in coverage laws for obesity care -- treat obesity the same as any other disease
ON SCREEN TEXT: Weight-based discrimination protections
02:45 – 02:52
[Liz z profilu na widowni; na scenie paneliści siedzą w fotelach i rozmawiają.]
NARRATOR: „Otyłość to przewlekła, złożona choroba,
02:52 – 03:04
[Cięcie na zbliżenia i półzbliżenia twarzy Liz (raz z profilu, raz na wprost), a następnie cięcie do holu: mężczyzna i kobieta z plakietkami rozmawiają obok stolika z ulotkami; Liz przegląda ulotki, zabiera kilka, podchodzi do nich i rozmawia.]
NARRATOR: z której nie zawsze da się wyjść tylko mniej jedząc i więcej się ruszając". Pomyślałam: „O co w tym tak naprawdę chodzi i czemu dopiero teraz o tym słyszę?".
NARRATOR: Osoby z otyłością zasługują na opiekę zdrowotną wolną od uprzedzeń i piętna społecznego,
03:04 – 03:18
[Cięcie na zbliżenia i półzbliżenia twarzy Liz (raz z profilu, raz na wprost), na tle przeszklonej ściany.]
NARRATOR: która pomoże im radzić sobie z chorobą.
03:18 – 03:34
[Przejście do ujęcia Liz z profilu, z przodu i z tyłu, ubranej w zieloną koszulkę i czerwony kapelusz; Liz spaceruje po lesie, podpierając się kijem.]
NARRATOR: Staram się schudnąć, dokonywać dobrych wyborów i codziennie ćwiczyć. Staram się dobrze odżywiać, robię, co mogę. Nie lubię się ograniczać, ale czasami moje ciało za to płaci.
03:34 – 03:39
[Cięcie na zbliżenia i półzbliżenia twarzy Liz (raz z profilu, raz na wprost), na tle przeszklonej ściany; uśmiecha się, ale jej oczy są pełne łez.]
NARRATOR: Mam nadzieję, że znajdziemy skuteczne narzędzie lub metodę leczenia. Wiem jednak, że będzie to coś, z czym będę musiała żyć przez całe życie, niezależnie od tego, czy schudnę. Trudno nie odczuwać lęku w takiej sytuacji. Chcę widzieć, jak dorastają moje dzieci.
03:39 – 03:43
[Zbliżenie na Liz w lesie: zielona koszulka i czerwony kapelusz wędkarski; rozgląda się uśmiechnięta i patrzy prosto przed siebie.]
NARRATOR: Chcę być przy nich, dlatego nie przestaję próbować schudnąć.
03:43 – 03:44
[Scena rozmywa się. Na rozmytą twarz Liz nakłada się logo Lilly. Tło staje się białe, a logo pozostaje na środku ekranu.]
ON SCREEN TEXT: Lilly
ON SCREEN TEXT: To learn More about Lilly's efforts to ensure diversity in clinical trials visit lilly.com/clinical-research/clinical-trial-diversity
00:00 – 00:02
[Logo Lilly pojawia się na ekranie.]
ON-SCREEN TEXT: Lilly
00:02 – 00:08
[Zbliżenia na Sue na przemian z ujęciami Sue i Jima siedzących na kanapie, gdy Sue mówi.]
SUE: Zarówno ja, jak i mój syn zauważyliśmy, że z mową Jima dzieje się coś niepokojącego.
ON-SCREEN TEXT: Sue, Jim’s Wife; Jim, Living with Alzheimer’s
00:08 – 00:17
[Następują po sobie dwa zdjęcia: pierwsze przedstawia Sue i Jima, na drugim widać Jima z psem na kolanach, siedzącego na kanapie.]
SUE: Jim zawsze był osobą, która zagadywała każdego. A tu nagle zaczął mieć trudności z wymawianiem słów.
00:17 – 00:22
[Powrót do zbliżeń Sue na przemian z Sue i Jimem siedzącymi obok siebie na kanapie w ich salonie.]
SUE: Pamiętam, jak powiedział kiedyś: „Ja już nawet nie potrafię mówić”. Bardzo go to frustrowało.
00:22 – 00:25
[Cięcie na fotografię Jima siedzącego bokiem na leżaku na plaży, z psem u boku, spoglądającego na ocean.]
SUE: I wtedy zrozumieliśmy, że musimy poszukać pomocy lekarskiej.
00:25 – 01:13
[Powrót do zbliżeń Jima i Sue, na przemian z ujęciami Sue i Jima siedzących obok siebie na kanapie w salonie.]
SUE: Nigdy nie przypuszczałem, że może to być choroba Alzheimera. Przeszliśmy serię badań i to nie wyglądało dobrze. Przepraszam, wzruszam się teraz, ale nie mogłam… Miałam wtedy strasznie trudny dzień w pracy, bo gdzieś głęboko w środku wiedziałam już, że to demencja w bardzo młodym wieku i nie wiedziałam, co mam robić. To było naprawdę trudne.
SUE: Przepraszam.
SUE: Przepełniał mnie strach, jakby nadchodziła zagłada. A mieliśmy tyle planów. Pomyślałam, że nic nie możemy zrobić, nie będziemy mogli podróżować. Pamiętam tylko, że płakałam bez przerwy.
SUE: Byliśmy na basenie, a Jim powiedział: „Myślę, że nie robimy wystarczająco dużo". Podczas kolejnej wizyty u lekarza
01:13 – 01:21
[Wyświetla się fotografia Sue i Jima z fioletową ciężarówką w tle.]
SUE: zapytaliśmy: „Co możemy zrobić?". Jim powoli odchodził i traciliśmy nadzieję.
01:21 – 01:24
[Powrót do zbliżeń Jima i Sue, na przemian z ujęciami Sue i Jima siedzących obok siebie na kanapie w salonie.]
SUE: Wtedy dowiedzieliśmy się o badaniu klinicznym.
01:24 – 01:29
[Na ekranie pojawia się selfie Sue i Jima. W tle ławka i krzak.]
SUE: Gdy Jim się zakwalifikował, poczułam ulgę i pomyślałam:
01:29 – 01:34
[Powrót do zbliżeń Jima i Sue, na przemian z ujęciami Sue i Jima siedzących obok siebie na kanapie w salonie.]
SUE: „O Boże, jest jeszcze nadzieja”. Może to mu pomoże.
01:34 – 01:36
[Ujęcie przedstawia Jima grillującego na zewnątrz, a następnie jedzącego kanapkę przy stole.]
SUE: Jim nigdy nie był tym przygnębiony ani załamany.
01:36 – 01:39
[Powrót do zbliżeń Jima i Sue, na przemian z ujęciami Sue i Jima siedzących obok siebie na kanapie w salonie.]
SUE: Po prostu żył.
01:39 – 01:45
[Cięcie: Jim na spacerze z psem.]
SUE: Lubi wyprowadzać psa, więc zabiera go na spacer.
INTERVIEWER: A co z obowiązkami domowymi?
01:45 – 01:47
[Powrót do zbliżeń Jima i Sue, na przemian z ujęciami Sue i Jima siedzących obok siebie na kanapie w salonie.]
JIM: Zostawiam to Tobie.
01:47 – 01:49
[Cięcie na scenę z Jimem i Sue przy zlewie, zmywających naczynia.]
JIM: Staram się trochę pomagać.
01:49 – 01:53
[Przejście do sceny z Jimem i Sue w kręgielni.]
SUE: Gramy w kręgle w trzech różnych ligach.
01:53 – 01:56
[Powrót do zbliżeń Jima i Sue, na przemian z ujęciami Sue i Jima siedzących obok siebie na kanapie w salonie.]
JIM: Gramy?
SUE: Tak, gramy.
01:56 – 02:03
[Cięcie do ujęcia Jima w kręgielni.]
SUE: Niedawno Jim znów rozegrał perfekcyjną grę. Wszystko rozstrzygnęło się przy ostatnim rzucie.
02:03 – 02:08
[Powrót do zbliżeń Jima i Sue, na przemian z ujęciami Sue i Jima siedzących obok siebie na kanapie w salonie.]
SUE: Krzyczałam z radości, wszyscy bili brawo, a on był zupełnie spokojny.
02:08 – 02:10
[Powrót do materiału filmowego z Jimem w kręgielni.]
SUE: Tak jakby to nie było nic wielkiego.
02:10 – 02:19
[Powrót do zbliżeń Jima i Sue, na przemian z ujęciami Sue i Jima siedzących obok siebie na kanapie w salonie.]
JIM: To nic wielkiego. Nic wielkiego.
SUE: Denerwowałeś się?
JIM: Raczej nie.
SUE: Nie wyglądało na to.
02:19 – 02:28
[Cięcie na karuzelę zdjęć: Sue i Jim na różnych tłach oraz Jim sam na jednym zdjęciu.]
SUE: Najważniejsze jest jak najszybsze postawienie diagnozy. Jestem po prostu wdzięczna, że on tu jest. Że możemy podróżować.
02:28 – 02:31
[Cięcie do ujęcia Jima na tle krystalicznie czystego oceanu, z zarysem nadmorskiego miasta w oddali.]
SUE: Na naszej liście marzeń były Hawaje.
02:31 – 02:34
[Cięcie na zdjęcie Sue i Jima siedzących przed tablicą informacyjną Waimea Canyon Lookout.]
SUE: Musimy żyć swoim życiem. Czuję potrzebę,
ON-SCREEN TEXT: Waimea Canyon Lookout; Division of State Parks; Elevation 3400 ft.
02:34 – 02:35
[Powrót do zbliżeń Jima i Sue, na przemian z ujęciami Sue i Jima siedzących obok siebie na kanapie w salonie.]
SUE: by spędzać z nim więcej czasu.
02:35 – 02:39
[Cięcie na ujęcie, na którym obejmują się na zewnątrz.]
SUE: Bo wciąż mamy go za mało.
02:39 – 02:43
[Logo Lilly pojawia się na ekranie.]
ON-SCREEN TEXT: Lilly